امشب نشسته ام کنارغنچه های گل تا باز شدن آنها را تماشا کنم . ولی خوب میدانم آنها هرگز به اندازه گل زیبای من نخواهند شد.
قاصدکی آمد خندان به اوگفتم که نزد تو بیاییدوبگوید که من درجایی دیگرانتظارتورا می کشیم تا به تو بگوید قلب من قلب کوچک و تنهای من برای دیدار تو بی تابی می کند.

تا به تو بگوید که با تمام دوری راه ٬ هیچ فاصله ای میانمان نیست. قلب من در کنارتوست.

توناخواسته قلب من را همراه خود بردي هر کجا که هستی .به هر کجا که میروی . با یاد تو و خاطره ی تو روزرا یه پایان میرسانم و در این انتظاربه سر میبرم که روزی چهره ی مهربان  تو را بدون حضور شیشه ببینم.
دوستت دارم مهربانم به اندازه ی خالقت که تو را آفرید.آفریدت تا نشان دهد زیباترین یعنی کی . آرزوی آن را دارم که به آرزوهایت برسی و آنقدر خوشبخت باشی که هرگز آه از لبان تو خارج نشود.

                                                              رها